او را بدون حكمت مقدّر و مهيّا نفرموده است ؟ ! و مَثَل فراگيرى علم حكمت بدون اطاعت و فرمانبردارى از آن در مقام كردار و عمل ، مثل پيكرى است كه جان ندارد ، يا مثل زمين هموارى است كه در آن آب يافت نشود . و همان‌طور كه صلاح امر پيكر آدمى به بودن جان و روح وى بستگى دارد ، و صلاح زمين هموار بيابانِ بدون سقف به بودن آب وابسته است ؛ همين‌طور صلاح وجود علم حكمت در انسان به اطاعت و فرمانبردارى در مقام عمل وابسته و نيازمند است . » مرحوم محدّث حاج شيخ عبّاس قمّى رحمة الله عليه پس از ذكر اين وصيّت لقمان از « بحار الانوار » در كتاب نفيس و گرانمايهء خويش « سَفينةُ البحار » چنين گويد : در كتاب « نُزهةُ النّاظِر » كه از مصنَّفات أبو يَعلى جَعفرىّ جانشين شيخ مفيد مىباشد آورده است : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ : كَلِمَةُ حِكْمَةٍ يَسْمَعُهَا الْمُؤْمِنُ فَيَعْمَلُ بِهَا خَيْرٌ مِنْ عِبَادَةِ سَنَةٍ . « يك سخن حكمت كه آن را مرد مؤمن بشنود و آن را به كار ببندد ، از عبادت يك سال تمام بهتر است . » و در كتاب « مُنيَة المُريد » از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت است كه فرمود : قَامَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ خَطِيباً فِى بَنِى إسْرَائِيلَ فَقَالَ : يَا بَنِى إسْرَائِيلَ ! لَا تُحَدِّثُوا الْجُهَّالَ بِالْحِكْمَةِ فَتَظْلِمُوهَا ؛ وَ لَا تَمْنَعُوهَا أَهْلَهَا فَتَظْلِمُوهُمْ ! فَأقولُ عَلَى طِبْقِ ما قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ : إيّاكَ وَ أنْ تَعْرِجَ مَعَ الْجاهِلِ